donderdag 20 april 2017

Rood.

Ik had bedacht dat dit jaar de rode planten, die we in de berm zien tijdens het fietsen, aan de beurt zijn om gefotografeerd te worden. Maar tjonge jonge wat duurde dat lang. De klaproos zal wel de eerste worden dacht ik maar op tweede Paasdag zagen we deze planten. We fietsten over de dijk langs de Waal en ze groeiden tussen de stenen die als dijkbeschoeiing dienen. Ik kende de naam niet maar heb wat zitten zoeken en kwam uit bij SEDUM ALBUM CORAL CARPET ook wel wit vetkruid genoemd ( mocht dat niet zo zijn dan hoor ik dat graag ). In juni en juli moet het bloeien met kleine rozewitte, stervormige bloemen dus dat gaan we natuurlijk wel nog controleren.

woensdag 12 april 2017

Een likje verf.

Mijn bloempotten waren aan een likje verf toe. Nu al dacht ik, want dat deed ik al eerder, maar ik zag op MIJN BLOG, dat dat in 2013 was. Nou dan kan het, ze staan tenslotte in weer en wind, zomer en winter altijd buiten. Kun je zien hoe de tijd vliegt, in mijn beleving was het minder lang geleden. Toen vulde ik ze met oranje violen, maar dit jaar ga ik voor lichtblauw, donkerblauw en wit.

maandag 10 april 2017

2000 km.

Wat een heerlijke dag was het gisteren om de 2000 km te overschrijden. Er staat al zoveel in bloei in de bermen maar ik speur op dit moment naar rode bloemen en zag er nog geen een. De eerste zal waarschijnlijk de klaproos zijn dus dat wordt nog even wachten. Wel zagen we heel veel Magnolia maar door het warme weer vallen de bloemen nog eerder uit dan normaal en dat zorgt voor schitterende bloemtapijten in de tuinen. Terras weer dat was het ook, meer dan 20º, dus aten we lekker buiten. Pulled pork, parmaham, chilimayonaise, augurk, zoetzure in bietensap gemarineerde uien, kaantjes van aardappel, truffelchips en dat tussen tomaten vloerbrood. Het was weer verrukkelijk.  

vrijdag 31 maart 2017

Ongelooflijk.

Wil je dit handgemaakte collier winnen, dat kan door mijn Facebook pagina te Liken, las ik. Dat komt heel vaak voorbij en ik deed dat nooit. Deed, want dit was de allereerste keer. Ik vond het sieraad zo mooi en dat handgemaakt sprak me vooral aan, ik houd van vakwerk en creativiteit. Wie schetst mijn verbazing toen ik vorige week las dat ik de gelukkige winnaar was, ongelooflijk toch, ik was helemaal verbaasd. Maar ik kreeg toch echt een mail ter bevestiging en we maakten een afspraak wanneer ik het mocht komen ophalen. Dat gebeurde deze ochtend, spannend hoor. We werden heel vriendelijk ontvangen met een lekker kopje koffie en daarbij kwam het sieraad ter tafel. Ik vond het al mooi op de foto maar in het echt is het nog mooier, het leeft meer en toen LEONTINE me vertelde dat de structuur die ze erin heeft aangebracht op stof lijkt, van bijvoorbeeld een deken, vind ik het helemaal bij me passen. Ik werk tenslotte bijna heel m'n leven al met allerlei soorten stofjes. Leontine ontwerpt en maakt het zelf en wat ik vooral leuk vind, je kan bij haar ook iets nieuws laten maken van oude sieraden die je niet meer draagt. Je mag eigen ideeën aandragen en in overleg met haar is heel veel mogelijk. Ik vond het leuk vanmorgen en tot slot kreeg ik nog een prachtig voorjaarsboeket, ja ik ben echt verwend.


dinsdag 28 maart 2017

Dagje Amsterdam 3

Ik wil niet zeggen dat wij vandaag veel arbeid hebben verricht maar  wanneer je heel de dag op pad bent is het toch lekker om af en toe, onder het genot van een kopje koffie of een lekkere lunch, even te rusten. Dat deden we 's-morgens in de Beurs van Berlage en meestal zitten we dan aan de andere kant van het gebouw. Nu namen we de eerste ingang en zagen verschillende mooie spreuken, verwerkt in het metselwerk. Het is en blijft een schitterend gebouw. Er is gemetseld in kruisverband en we verbazen ons telkens weer over hoe goed de koppenlagen precies passen tussen of boven de kozijnen en pilaren. Een mooi staaltje vakmanschap. Overal zie je wel mooie ornamenten en teksten en toen we net voordat we met de trein weer huiswaarts gingen nog even wat gingen drinken liepen we door een poortje met zo'n ornament ( links ) en kwamen op een leuke binnenplaats uit. Daar zagen we dat er een museum is ; het Amsterdam Museum. Het was te laat om er nog naar toe te gaan maar dat gaan we beslist de volgende keer wel doen.

zondag 26 maart 2017

Dagje Amsterdam 2

We gingen natuurlijk niet alleen voor de BEURSPASSAGE naar Amsterdam. De tentoonstelling "De verliefde camera" van ED VAN DER ELSKEN in Het Stedelijk, was ons doel.
ED VAN DER ELSKEN ( 1925-1990 ) was een van de grootste Nederlandse fotografen van de 20e eeuw, en een bron van inspiratie voor generaties na hem. Hij wist in Parijs de tragiek van de liefde in beeld te vangen en legde onverschrokken zijn eigen leven vast. Het Stedelijk, dat hem al vroeg verzamelde en de grootste collectie heeft van zijn werk, presenteert nu het meest omvangrijke overzicht in 25 jaar, De tentoonstelling legt de nadruk op zijn bijzondere kwaliteiten als fotograaf, boek- en filmmaker en op zijn experimenten in presentatievormen, in een nieuwe multidisciplinaire ervaring die laat zien hoe actueel zijn werk nog altijd is.

N.B ; bron Stedelijk Museum.

donderdag 23 maart 2017

Dagje Amsterdam 1.

Ik zag het een paar maande geleden op het blog van MARTHY ,de nieuwe Beurspassage in Amsterdam. Het is zo mooi om doorheen te lopen dus toen we gisteren naar onze hoofdstad gingen was dat ons eerste doel. Schitterend, Marthy had niets te veel gezegd. Wanneer je even bij haar kijkt lees je nog wat informatie en geniet je nog van haar foto's. Goede tip was het.

dinsdag 21 maart 2017

Knuffelkussen.

Zoals beloofd, hier het cadeautje dat ik maakte voor Pepijn. Een kussen met flaporen om lekker mee te knuffelen oftewel een knuffelkussen. Aan de ene kant slapend en aan de andere kant wakker, ik zag het ooit in een advertentie over babyspulletjes. Het plaatje knipte ik uit met de gedachte, wanneer ik ooit in de gelegenheid kom om het te maken dan doe ik dat zeker, en dat was dus nu.

zondag 19 maart 2017

Babybrunch.

Overduidelijk nietwaar, de babybrunch was voor de geboorte van een jongen, Pepijn is zijn naam. Zo schattig om te zien, zo'n kleine nieuwe wereldburger, verbazingwekkend iedere keer weer. We hebben een héle kleine familie en maken dus zelden een geboorte mee en Pepijn is de zoon van ons enigste nichtje. Er was al eerder een zoon geboren, Julius, en voor hem maakte ik deze week het indianen kussen ( had hij ook wat om uit te pakken ) Omdat het zo goed kleurde bij dit lekkere hoekje van de tafel mocht het op de combinatie foto. Wat ik voor Pepijn heb gemaakt laat ik deze week ook nog zien, want ja, ik kon het natuurlijk weer niet laten om  zelfgemaakte cadeautjes te fabriceren.

zaterdag 11 maart 2017

1000 km.

Mais oui ! De eerste 1000 km in dit nieuwe jaar zitten er al op en dat gebeurde op een van de  Carnavals dagen. Aangezien het tijdens die dagen, hier in het Zuiden, bijna niet mogelijk is om ergens rustig te lunchen hebben we het gisteren maar gevierd. Een schitterende dag om te fietsen was het en dat deden we dan ook. Koeien lagen relaxed in de wei, mensen zaten op de terrasjes, kortom héérlijk. Onderweg zagen we ook nog een leuk kunstwerk, het was onderdeel geweest van een tentoonstelling uit 2010 : Landkunst. De meeste kunstwerken zijn inmiddels vergaan maar sommige zijn gebleven. Eerst denk je hè wat stelt dat voor, losse elementen in een weiland, maar wanneer je er dan voorbij fietst zie je ineens dat het veranderd in een huis met tafel en stoelen. Het ligt er maar aan vanaf waar je het bekijkt. Er heeft ooit een rond plateau gestaan met uitleg maar helaas was die er niet meer. Toch vonden wij het nog waard om even voor af te stappen.